Devrim Gür- Kirvem

KİRVEM

bir ses ver bana kirvem,
bir seslen buyana...
biliyorum
halen bir ses var oralarda…
bir ses var ki;
sırt sırta ,
iki ku(r)şun canında,
iki
kuşun gagasında…
öptüm kirvem,
öpülesi avuçları sürdüm yüzüme
bir
annenin dudaklarından düşerek
sana geldim. ki bilirsin
ne vakit
Duysam sesini
gidilecek
bir dağ bulurdum kalbime
dövüşecek bir kalp…
Bir ses ver bana kirvem
Bir ses…
Kalbim alınacak gibi dururken,bir
seslen buyana.
bir dağ bul kalbime... ki
bir duysam sesini, geri dönüp
vurulacak gibiyim,
bırak ta
geri dönüp vurulayım.
/ anla işte
öyle vurgun,öyle sessiz
bir haldeyim / ki
kalsam ,
vurulacak bir yerden de ötedeyim
öyle
yıkık bir kalenin içinde,
kuşatılmış gibiyim.

/ve sen kirvem
kara bir bulutken,
ve sen
ayın bir benzeri ,kızıl bir
çiğdemken,
ben,
sen kokamam ki tütünden öte
bir baba yadigarıyım tütüne,
tabakam
ve tüfeğimse çoktan kayıp…/

kirvem,
bizde öpeceğiz kirvem
bizde...
anamızdan doğduğumuz gün gibi
bizde
sarıp duracağız bulutları karasından,
çiğdemleri
dağ
ateşlerinden sonra öpeceğiz gözlerinden,
gözlerindeki ateşten…

bir ses var bana kirvem
bir ses...
duymazsam yıkılacağım...

devrim gür